A-LI-ŞI-YO-RUZ...

Artık anne hafta içi gündüz işte,Deren evde...
İlk 1 haftamız anneminde desteğiyle çok şükür fena geçmedi.
Annem gündüzleri destek verdi,bakıcımızla birbirimize alışıyoruz.
Bende işe alışmaya çalışıyorum.8 ay sonra zor oluyor ama her geçen gün daha çok adapte oluyorum.
Gündüz diş ağrıları hariç beni çok aramıyor. Öğlen yemek yemediğinde dolaba bıraktığım süt ile idare ediyoruz. Akşam geldiğimde çok seviniyor,boynumu yapışıyor ne yapacağını şaşırıyor.
Bizimkilerin söylediğine göre akşam 18.00 den sonra mızırdamaya başlıyormuş.Benim geleceğimi hissediyor sanırım.Cuma günü biraz geciktim,son 15 dk zor idare etmişler.
Bu arada 2 tane dişimiz iyice belirginleşti.Artık gözüküyorlar. Alt damak hala şiş.1-2 gün huzursuzluk yaptı ama gelen bir şey olmadı.
Artık çok seri emekleyebiliyor.İstiyorki bütün gün yerde olsun,sürekli biryerlere gitsin.
Ama yerde yorganın üzerinde durmak yerine sürekli parkelere gitmek istiyor. Geçen hafta parke üzerinde kayıyor,gidemiyordu bu hafta paytak paytak gidiyor.
Hafta sonu çiçekleri keşfetti.Elini saksıya sokup toprakları karıştırmak istiyor.
Birde tv konsolundaki poşetin içindeki cd ler ilgisini çekti.İçini açıp cd leri çıkarmaya çalışıyor.
Uzun zamandır bu çocuk oturmuyor,geç kaldı,durmuyor vs üzülüyordum geçen hafta kendiliğinden oturmaya başladı.Emeklerken birden oturur duruma geçebiliyor.İlk 1-2 gün yamuk duruyordu ama şu an dengeyi kurdu.Gündüz bazen rüya,ses vs.sebepten uyandığında geri uyutabiliyordum,artık direk yatağında otururken bulduğum için uykusu kaçmış oluyor. Bizimki oluyor cin...
Birde son numarası bizi çok şaşırttı ama ayakta durmaya çalışıyor.Hafta sonu oyuncak kutusuna tırmanıp önce dizlerinin üzerinde durdu,sonra ayaklarını çekip ayağa kalktı.Şaşkınlık içerisindeyken kendime geldim ve havada yakaladım.Çünkü henüz denge kuramıyor ve pat yere düşüyor.Ama deli cesareti var bu kızda. (Maşallah!)
Tüm bunlar karşısında bizde sürekli gittiği yerden alıp yorganın üstüne geri getiriyoruz ama tekrar gitmesi en fazla 30 sn sürüyor. Bizde bu arada dinlenip iki çift laf etmeye çalışıyoruz ki şahane :)
Bir favorisi de koltuk altına saklanmak.Kolduğun yanına kadar gidip kayarak altına giriyor,sıkışıncada bağırıyor. Salondan ses geliyor,bakıyorsun ses var deren yok.Sonra koltuğun altından bir kafa gözüküyor,o hali çok tatlı.
Yemek düzenimiz oturdu gibi.Sebze öğünü hala sıkıntılı.Bir gün hepsini yiyor,ertesi gün 1 kaşık yemiyor.
Biz yemek yerken sofraya aşırı ilgi gösteriyor.Bizim yediklerimizden bende veriyorum.Kerevizi sebze çorbasının içinde yemeyen sıpa biz yerken yiyebiliyor.
İşte böyle gün geçtikçe büyüyor,yeni şeyler öğrendikçe daha tatlı ama bir o kadar da yorucu oluyor.