Emzirme(me)

Deren doğduğunda hastane odasında ilk defa yanıma getirdiklerinde ben şimdi nasıl emzireceğim?Acaba sütüm gelecek mi?Memeyi alabilecek mi?...vs kafamda bir sürü soru işareti vardı.
Deren elini emerek,çok acıkmış bir şekilde geldi yanıma.Öyle ki hastanede adı Oburiks'e çıktı.
Ve o ilk emzirme...Kızımla ilk bütünleşmemiz,hayatımda yaşadığım en güzel duyguydu.
Deren doğduktan sonraki ilk gece bile 3 saat ara ile uyanıp emerek rutinden hoşlanan bir bebek olduğunu gösterdi.
Tam 12.5 ay kızımı emzirdim.
Hayatımda yaşadığım en yoğun en mükemmel duyguydu.O anlarda hayattaki herşeyin boş olduğunu anlıyor insan.Saatlerce o ufacık size muhtaç yavruyu seyredip ağlayıp allaha şükredebilirsiniz.
Onu doyurabilmekten büyük mutluluk duydum.
Ama daha çok emzirdiğim o anlarda kızımla bütünleşmenin verdiği hazzı hayatta hiç bir şeye değişmem.
Doğum sezeryan olunca çok bir şey anlamadım, uyandığımda kızım yanımdaydı.
Çok istemiştim normal doğum olsun ya da en azından epidural olsun diye ama kısmet olmadı. Bu konuda kandırıldığımı düşünüyorum ve her zaman içimde bir ukte kalacağını biliyorum.
Gerçekten anne olduğumu hissettiren şey emzirmeydi. Bu mutluluğu yaşabildiğim için binlerce kez şükürler olsun...
İlk 6 ay Deren'e sadece anne sütü verdim.
Bunun için çok çaba sarfettim.Ne yapılması gerekiyorsa yaptım. Bunu başarabildiğim için çok şanslıyım biliyorum,
her gün 2 lt su 1 lt üzüm suyu,hoşaf,dengeli beslenme vs.içim dışıma çıkmıştı o dönemler. Mama vermeyeceğim diye psikopat oldum,her doktor kontrolünde acaba kilo aldımı ya mama verelim derse vs. psikopat olmuştum.
Bu dönemin diğer kötü tarafı ise Deren her 3 saatte bir emdiği için fazla uzaklaşamamamdı. 6 ayı kendime çok fazla vakit ayıramadan geçirdim.
İnsan ne kadar isterse istesin rahat olamıyor sanırım o zamanlar.Bu endişelerim zamanla azaldı.
Ek gıdaya geçtikten sonra kendime o kadar da çok dikkat etmedim, rahat olabilmeyi öğrendim ki bu çok önemli, artık tek besin kaynağı ben olmadığım için de sadece beslenmeme dikkat etmeye devam ettim.
Ek gıdaya geçtiğimizde sanırım gündüz 3, gecede 1 defa emziriyordum, 8.ayda işe başlayacağım sabah,akşam ve geceye çevirdik.Gündüz biberonla 1 defa aldı.Bu işte hiç sevemediğim tek şey pompa kullanmak oldu.Mecburiyet insana neler yaptırıyor...
9.ayda gece emmesini bıraktık.
11.ayda günde 2 öğüne indi,sabah kalkınca ve gece yatarken.
Yaşına girdikten sonrada artık sadece keyif için emdiğini bildiğimden ve tam bilinçlenip sonra daha zor bırakmasını istemediğimden ilk hafta sabah emzirmesini bıraktık,sonraki hafta ise tamamen bu olay bitiverdi.
Deren hiç ağlamadı, tam o sırada yazlıkta olduğumuzdan sadece birkaç gün biraz mızırdandı ama hemen unuttu.Bense aylardır nasıl olacak diye düşünüyordum.
İnek sütüne de bırakmadan alıştırmıştım, bunun da faydası oldu.
Bence emzirmeyi bırakmak bebekten çok anne için çok zor. Ben bu dönede gelgitler yaşadım, ne gerek var devam edelim diye çok vazgeçtim,bıraktıktan sonra 1 hafta kendime gelemedim. Yaşadığım duygu karmaşası çok farklıydı.
Ama hayatımızda bir dönemi daha başarı ile tamamladık, Deren artık benden bağımsız bir birey...
Bundan sonraki sürecimiz tuvalet eğitimi...
Doktor 2 yaşından önce olmaz diyor, bırakan blogger arkadaşlarım var. Al sana bir ikilem daha...