Radikal kararlar

Can'ın güncesi bir mim başlatmış,gerçi beni mimlememiş ama :) ben yazmaya karar verdim.
Tam da denk geldi, aldığım kararlar ile ilgili yazmak istediğim bir zamanda.
Çalışmakta zor çalışmamakta zor aslında, bütün anneler bu gelgitleri yaşıyorlardır eminim.
Tabiki çalışan anne çocuğuna daha az zaman ayırıyor ama kaliteli zaman olarak kıyaslandığında bence arada pek bir fark yok bence.

Bakıcı işine gelince,
Belki ben böyleyim,belki bütün anneler böyle ama doğum izninden döndüğümden beri 4 aydır her gün gözüm arkada işe geliyorum.
Anneanne,babaanne gibi bir şansımız olmadığı için bakıcı almak durumunda kaldık ve ben kimseye güvenemiyorum.
Bu bizim 3.bakıcımız,belki ben çok abartıyorum ama çok şey bekliyorum herhalde.
Son bakıcımızın en azından sevgi dolu olduğunu biliyorum. Deren onu her sabah gördüğünde seviniyor.
Kimsede bu işi anne kadar özenli yapamıyor tabiki.
Ama ben kendi özelimde rahat olamadım bir türlü.
Üstüne üstlük işte de problem yaşayıp her gün istemeyerek işe geldiğim günler arttığında buna bir dur demenin zamanı geldiğine karar verdim.
Belki idare edebilirdim ama sinir stres içinde yaşamaya devam etmek istemedim.
İlk başlarda para kazanıyorum,kariyer yapıyorum,aslında bakıcımız iyi ben abartıyorum dedim ama kafamdaki soru işaretleri hiç gitmedi.
Ben her gün sağ tarafımın işe git kariyerini bırakma deyipte sol tarafımın kızının yanında ol demesi arasında gidip geldim.
Ama bu şekilde mutsuz olmak istemedim. İleride keşke kızımın yanında olabilseydim deyip hayıflanmak istemedim.
Evet çok zor bir karardı, ama karar alındı sonunda.
Her şeyi göze alarak,eşiminde bu konuda tam desteğini alarak bir süre çalışmama kararı aldım.Bana en çok ihtiyacı olduğu dönemde kızımla olacağım.
Bakıcıdan beklemek ve yapmadığı için her gün sinir olmak yerine onu ben yetiştireceğim.
Borç harç ,hayat standardı vs.düşünmek istemiyorum.Elbette kolay bir karar olmadı bu, elbette zorlanacağız ama ben psikolojik açıdan rahatlayacağımı umuyorum. Evimde işe başlamadan önceki huzura yeniden sahip olmak istiyorum.
Bu süre ne kadar olacak bilmiyorum ama belki 6 ay belki 2 sene...Belkide sadece bu yaz.
Şimdiye kadar işi bırakmamamın ya da doğum izni sonrası işe geri dönmemin sebebi
-kızımın geleceği,ona iyi şartlar sunmak
-kariyerimi bırakmamak idi.
Sonrasında tekrar iş bulup bulamayacağım konusunda kendime ve piyasaya güvenemiyordum.
Ama 7 yıldır emek verdiğim belli bir yere geldiğim bankacılık sektöründe artık çalışmak istemiyorum. İşe dönmeye karar verdiğimde daha stabil,belki daha az kazanacağım ama huzurlu olabileceğim bir iş bakacağım.
Belli bir seviyeye gelmişken bu kararı almak, işi bırakmak,10 yıl çalıştıktan sonra çalışmamak ilk başta zor olacak belki ama şu anda bunları düşünmek istemiyorum,sadece yaşananlara bir set çekip huzurlu mutlu aile yaşantıma geri dönmek ve kızımla ilgilenmek istiyorum...
Sonrasına vakti gelince bakarız...
Bakıcı diye başladım konu nerelere geldi ama oh yazdım rahatladım...